Als je deze vraag stelt aan drie experts op het gebied van media-educatie, krijg je waarschijnlijk drie verschillende antwoorden. De definities van media-educatie lopen namelijk nogal uiteen. Eigenlijk zijn er drie opvattingen te onderscheiden.

De eerste opvatting
In de eerste opvatting worden kinderen geleerd reclame te doorgronden; worden kinderen geleerd kritisch te kijken naar hun mediagebruik en - meer in het algemeen - hoe media op hun gedrag en beleving inwerken.

De tweede opvatting
In de tweede opvatting wordt dit laatste punt zwaarder aangezet. Kinderen groeien op in een wereld die via de media in vele opzichten hun wereldbeeld bepaalt. Opvoeders (dus ook leerkrachten) moeten daar in hun opvoeding veel beslissingen over nemen en kinderen minimaal toerusten tot gezond gedrag. Hoe dat gaat, kan gaan en - wellicht zelfs - behoort te gaan, komt in deze opvatting van media-educatie sterk naar voren. Kwesties als omgaan met mediageweld en de vormende waarde van media, m.b.t tot gedrag, beleving, fantasie, en wereldbeeld, spelen een belangrijke rol.

Deze opvatting van media-educatie kom je vooral tegen in boeken en artikelen over kinderen en media.

De derde opvatting
In de derde opvatting wordt media-educatie het breedst opgevat. Media-educatie betreft nu het leren over media met gebruikmaking van media. Daarbij gaat het om het analyseren van tekst, beeld en geluid en het zelf produceren ervan.
In deze opvatting is een kind niet alleen media-consument (vergelijk opvatting één en twee); een kind is ook actief media-producent!

Deze laatste opvatting wordt binnen de GEL Kind en Media gehanteerd.