Koraalriffen:

Op koraalriffen zit het vol met allerlei planten en dieren. Ze bevinden zich in het ondiepe water van de tropische zeeën.
Daar krijgen koraaldieren het licht en de warmte die ze voor hun groei nodig hebben. Een rif ziet eruit als een bouwsel van stenen. Deze stenen zijn de aaneengevoegde skeletten van duizenden piepkleine koraaldiertjes die in kolonies bij elkaar leven.
In het lichaam van koraalpoliepen leven algjes. De algen produceren voedsel door fotosynthese. Een deel hiervan geven ze door aan de koralen. Ze zijn de koraaldiertjes ook behulpzaam bij het aanmaken van hun kalkskelet. Als tegenprestatie bieden de koralen een veilig onderkomen plus bouwstoffen die in hun eigen afvalproducten zitten. De algen hebben voor hun overleving zonlicht nodig. Daarom groeien koraalriffen alleen in ondiep water.

hier word een vis gevangen door een zeester.                het licht dat op het water schijnt daar ligt hij  in
                                                                                     te zonnen.
Zee-Anemoon:

De Anemoon is, zoals iedereen weet, een mooi bloem. Maar de zee-anemoon, al lijkt hij nog zo wonderlijk op een bloem, is in
werkelijkheid een dier en zelfs een vleesetend dier.
Het weke lichaam van de zee-anomoon heeft de vorm van een buis die, onder in het water, op een stevige basis schijnt te staan. Uit het bovenste einde van deze buis steekt een echte boeket van bloembaden die golvend op het water zweven.
Deze bloembladeren zijn in werkelijkheid vangarmen, bezaaid met heel kleine zuignapjes. Ze lokken de vissen aan door hun mooie kleuren en hun vreedzaam gewiegel. Maar zodra de vis binnen hun bereik is, sluiten de vangarmen zich rond het arme dier en brengen het in de onverzadigbare bek van de anemoon.

Koraal:

De koraal is een familielid van de zee-anemoon. Dit dier leeft in de gematigde zeeën. Men treft er heel veel langs de kusten van de Middellandse Zee. Hij heeft een week lichaam en vangarmen als de zee-anemoon. Om dit lichaam te beschermen, bouwt hij een omhulsel van kalk dat, na zijn dood, de kostbare koraal zal zijn waarvan men sieraden maakt.
Een stuk koraal is niet het geraamte van een enkel dier, maar de in elkaar versmolten geraamten van een groot aantal dieren. Want deze beesten leven in groepen, in kolonies en doen aldus de struken ontstaan met die eigenaardige vormen die men in de rotsholen vindt. In de tropische zeeën zijn dergelijke groepen zo talrijk dat ze hele riffen opbouwen. Een van zulke riffen, in Australië, is wereldberoemd, hij is 2000 kilometer lang.

Er zijn drie soorten koraalriffen:

Atollen: dit zijn cirkelvormige riffen met een lagune in het midden.
Barrièreriffen: riffen die voorkomen langs de rand van aardplaten (continental shelves) en die van het vasteland gescheiden zijn door een lagune.
Randriffen: riffen die groeien langs de kustlijn van een eiland of het vasteland.
Veel koraalriffen verkeren echter in levensgevaar. Eentiende van alle riffen is op sterven na dood. De komende twintig, dertig jaar komt daar waarschijnlijk nog 30 procent bij. En dan zijn de mogelijke rampen als gevolg van het broeikaseffect nog niet meegerekend.
Door onverantwoord gebruik worden koraalriffen in hun voortbestaan bedreigd. Een souvenirjager die een stuk koraal afbreekt, doet in één klap een groei van jaren teniet. Hetzelfde geldt voor toeristenboten die met hun ankers het rif beschadigen en die hun menselijke lading meenemen voor een wandeling over de kwetsbare koralen. Grote hoeveelheden koralen, levende schelpen en ook bedreigde diersoorten worden opgevist en meegenomen. Ook overbevissing is een gevaar. Als het evenwicht tussen de diersoorten wordt verstoord, heeft dat grote gevolgen voor de hele rifbevolking. Gebruik voor industriële doeleinden brengt weer andere risico's met zich mee. Grootschalige 'koraalmijnbouw' vernietigt hele stukken rif. Ontbossing van het land, waardoor grond naar zee spoelt, en zandwinning vanaf de zeebodem zijn eveneens gevaarlijk. In beide gevallen wordt het zeewater troebel. Daardoor krijgen de kleine plantjes aan de buitenkant van het koraal te weinig zonlicht om voedsel te produceren. Het gevolg is dat de koralen sterven.
WNF Nederland spant zich onder meer in voor de koraalriffen rond de Nederlandse Antillen en Aruba. Samen met lokale partners heeft WNF een driejarenplan opgesteld voor de bescherming van de natuur in de regio. De zee rond Bonaire, Sint Eustatius en Curaçao is inmiddels grotendeels beschermd gebied. Het onderwaterpark Bonaire Marine Park is tot stand gekomen dankzij financiële steun van het WWF. Op Bonaire en Curaçao verzorgen WNF-medewerkers voorlichtingscampagnes en educatieve programma's voor de plaatselijke bevolking. Op Aruba helpt WNF onder meer bij het opstellen van wetten die de riffen rond het eiland beschermen. Met steun van WNF is in 1997 op Sint Maarten de Stichting Natuurbeheer in het leven geroepen, die eveneens een onderwaterpark gaat beheren. Ook bij Sint Eustatius steunt WNF een programma ter bescherming van de riffen.

Kleurrijk rif wordt grijs en grauw:

Spectaculaire kleuren en ongelooflijke vormen maken het koraalrif tot een van de grootste wonderen van de natuur. Daar komt bij dat het de woonomgeving is van maar liefst een kwart van alle zeedieren op de wereld. Geen andere leefomgeving is zo gevarieerd. Op één enkel rif in Zuid-Oost-Azië kunnen wel 3000 verschillende diersoorten wonen. En alleen aan vis kun je op tropische riffen in de Stille Oceaan soms meer dan 1300 soorten tellen
 

Terug naar voorblad