Verdriet en rouw
Hoe ga je ermee
om? Wat kan je doen in de klas?
De meeste scholen krijgen
regelmatig te maken met verdriet en rouw bij leerlingen. Opa’s of
oma’s sterven, een kind verliest een van de ouders en sommige scholen
krijgen 
te maken met het overlijden van een van de leerlingen. Veel mensen
vinden het moeilijk om om te gaan met het verdriet van anderen.
Ze voelen zich onzeker en machteloos en weten niet wat ze
kunnen doen of moeten laten. Leerkrachten
zijn ook maar gewone mensen. Mensen die op een bepaalde manier geleerd
hebben om te gaan met verdriet
en rouw. En waarvan je niet kunt verwachten dat de dingen die ze
als mens niet kunnen, wel moeten kunnen als leerkracht.
Leerkrachten kunnen veel betekenen voor het kind
Toch kunnen de meeste leerkrachten meer betekenen dan ze
zelf denken. Wanneer ze plotseling geconfronteerd worden met een
klas met groot verdriet dreigen ze te vergeten wat ze in normale
omstandigheden heel goed kunnen. En juist een leerkracht kan in
moeilijke dagen voor de kinderen heel belangrijk zijn. Bij een
rouwproces zul je het moeten doen met de dingen die je in je rugzak
hebt: basisvaardigheden zoals aandacht geven, luisteren en omgaan
met gevoelens. Die rugzak is vaak voller dan je in eerste instantie
denkt. Kinderen hebben vooral veel aan de kleine dingen die je doet.
Een aai over de bol, even vragen hoe het gaat, een briefje met
persoonlijke woorden voor het kind zelf.
Een persoonlijke sfeer scheppen in
de klas of op school, gaat vaak vanzelf. Maar met het verwerken van
een sterfgeval gaat vaak een hele organisatie gepaard. Daarom willen
wij met dit onderdeel van de site een handreiking geven aan
leerkrachten die te maken krijgen met een sterfgeval binnen de
school, door middel van een protocol voor de school en een lijst met
bruikbare boeken voor in de klas als hulp bij het verwerken van een
sterfgeval.
|
